Gisteren hebben we de landenintake gehad; wat een prettig gesprek, er werd alle tijd genomen om alle documenten uit te leggen en om 23.00 uur waren we weer thuis. Moesten we voor de SN intake een eindje rijden, nu konden we lopend naar de intake
Papieren komen veel overeen met Taiwan behalve dat China het digitaal wil en bij Taiwan kon de huisarts bijvoorbeeld yes/no omcirkelen en handmatig alles invullen. Nu heel veel, zo niet alles voor China, digitaal. Werkt prima voor mij.
Het papierencircus is gestart. De werkgeversverklaringen hebben we al in ons bezit, voor de rest hebben we braaf gewacht tot na de intake. De internationale geboorte uitreksels en het huwelijksuitreksel zijn ook binnen. VOG's doen we maandag, net als het bezoekje langs de huisarts. Dan nog een stuk of 7 documenten invullen die we grotendeels dit weekend kunnen afronden. Tussendoor kunnen we documenten naar ons landencontactpersoon mailen en kijkt zij of het goed is ingevuld. Ideaal zeg. Achter de schermen zijn ze ook al bezig met het vertalen van ons gezinsrapport. Wij vinden dat het allemaal heel efficient en professioneel gaat. We stonden er echt van te kijken wat al in gang is gezet voordat wij op intake kwamen. Wederom bevestigd in onze keuze voor Meiling.
Er is nog meer goed nieuws te melden. M'n zus en zwager hebben een zoon gekregen: ABEL. Levi en Jente zijn grote broer en zus geworden. Ons neefje is geboren op 19 februari heel vroeg in de morgen en het gaat ontzettend goed met m'n zus en Abel. Weer een babietje in de familie is heel erg leuk. We zijn dankbaar dat alles zo goed is gegaan.
2 dagen later was ik jarig: 35 + 1 ben ik geworden (m'n zwager trouwens ook maar die werd 33 + 0). Dat was op een maandag en dat is een werkdag voor mij. Op zondag hebben we cakes en kwarktaarten gebakken voor m'n collega's en vrijdag heb ik m'n verjaardag gevierd. Zo'n leuke dag gehad met 's-morgens een flinke groep meiden en een paar kids en ook 's-avonds nog een gezellig cluppie. En verwend met van die leuke kadootjes. En het leuke was dat Bouke toen gebeld werd door ons landencontactpersoon.
Ik had al lentekriebels…maar nu nog meer kriebels. En ook wel spanning…hoe vlot gaat het, werken mensen en instanties een beetje mee…geduld oefenen voor wanneer ik het nodig heb…ik denk aan hem of haar, ben je al geboren, waar ben je dan, hoe gaat het met je, ik verlang naar je, ik doe dit papierenrondje voor jou en niets kan ons tegenhouden op weg naar jou. Een vader en een moeder en een lief broertje wachten op jou. En dan zeg ik Heer, ik leg het allemaal in Uw hand, help mij, geef mij wijsheid en geduld. Zingend in de auto gingen Micha en ik op pad vanmorgen. Micha tukt en het huishouden gaat door dus…
poetsen…met een glimlach!
Saskia
A3 wordt A4!