Een week vol goede herinneringen sluiten we af met een heerlijk bericht: onze documenten zijn gisteren naar China gegaan!!! We kregen dit goede nieuws vanmiddag te horen op het aankomstfeestje van een prachtventje uit Taiwan waar onze contactpersonen ook waren. We schoven bij ze aan en toen we net aan ons gebakje begonnen, vertelde ze ik heb goed nieuws voor jullie: jullie documenten zijn gisteren naar China gegaan. Waarschijnlijk vermoedde ze al dat wij ook zouden komen en daarom vertelde ze het ons maar live, hartstikke leuk.

Een tafeltje naast ons zaten bekenden (van internet en hun mooie kroost uit Zuid-Afrika en Sri Lanka. Uit onze gesprekjes heb ik weer gemerkt dat adoptie verbindt ongeacht uit welk land onze kinderen komen. We herkennen elkaars gevoelens, de onzekerheid in de aanloop naar het versturen van je documenten, de (vooral onverwachte) tegenslag en het doorzettingsvermogen en de kracht om door te gaan. Leuk meiden dat jullie onze weblog volgen!

De week begon met Micha-dag: 23 mei is Micha alweer 2 jaar bij ons. Als een baby van 6 maanden maakte hij de verre reis van zijn geboorteland Taiwan naar ons in Nederland. Op zondagavond hebben we samen de EO-uitzending van Een Goed Begin gekeken en ons eigen filmmateriaal, wat waardevol en leuk om weer te zien. Dat houden we er voorlopig maar in. Bij het ontbijt kreeg hij een kadootje en een dagje dierentuin hebben we nog tegoed. Onze knul is 2,5 en alles gaat goed met hem. Het praten gaat zo hard nu, we worden nage-aapt en noemt ons nu ook bij de voornaam. Dus zeg ik ja maar dat is mama voor jou. Hij zegt geen Saskia maar Saaaaas, heel schattig. Met 2-is-nee doet Micha ook mee. Alles is nee dus ik stel geen vragen meer als hij zo'n buitje heeft maar ik deel iets mede. Zullen we een boekje lezen is neehee dus zeg ik we gaan nu een boekje lezen en hup ik til hem op en ga zitten. Het werkt…moederschap leer je in de praktijk, dat blijkt wel weer.

Terug naar de documenten. Ze zijn echt onderweg naar China, het gaat weer gebeuren, we gaan over een niet in te schatten tijd weer gebeld worden. We mogen weer ouders worden, voor zo'n kleine uk zorgen, we willen niets liever. We hebben ons nichtje van 3,5 jaar te logeren en we gingen vanavond naar een BBQ. Ze waren me toch aan het keten achterin. Zo gaat dat dus als je er 2 hebt! Laat maar komen. Bouke was iets eerder weg gegaan van het feestje van Micha is toch nog niet zo groot dat hij z'n middagtuk kan missen en dus fietste ik later alleen terug. Ik en mijn gedachten. Mijn gebed op de fiets (niemand hoort me toch) was allereerst dat ik de Here God dankte voor zijn trouw en goedheid aan ons. Hij gaf ons kracht en moed en hoop. En wie anders dan Hij kan en zal echt waken over ons kindje. Mijn bede is dat ons kindje gezien zal worden daar waar hij of zij nu is. Gezien worden in alle facetten: troost, liefde, stimulans, geborgenheid, aandacht, waardering en zorg. A3 wordt langzaam toch echt A4!

Lieve groet,
Saskia
A3 wordt A4